| Ewa Hadydon |
|
Buddyzm i sztuka są wzajemnie ze sobą powiązane. Buddyjska nauka od starożytności była symbolizowana przez Buddę, istotę wolną od wszelkich ograniczeń. Mandala Trzynastu Buddów ukazuje w rzeczywistości trzynaście aspektów jednego Buddy, który jest Pustką. W ikonografii japońskiego buddyzmu owymi trzynastoma Buddami są: Fudo Myoo, Shaka Nyorai, Monju Bosatsu, Fugen Bosatsu, Jizo Bosatsu, Miroku Bosatsu, Yakushi Nyorai, Kanzeon Bosatsu, Seishi Bosatsu, Amida Nyorai, Ashuku Nyorai, Dainichi Nyorai i Kokuzo Bosatsu. Każdy z Buddów ma swój specyficzny mistrzyny werset (dharani), często uważany za kwintesencję buddyjskiej sutry. Zapisywane jest to pismem siddham (po japońsku bonji), rodzajem starożytnego sanskrytu używanym wyłącznie do celów sakralnych, który w VIII wieku przeniesiony został do Japonii z Indii poprzez Chiny, przez ezoteryczne tradycje buddyzmu tendai i shingon. W Japonii sztuka kaligrafii bonji osiągnęła swój zenit i wpłynęła na wiele innych buddyjskich tradycji.
Ewa Hadydon |
Ewa Hadydon (buddyjskie imię Myoshin) urodziła się w 1951 roku we Wrocławiu. W 1974 ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. Brała udział w różnych wystawach w Polsce i za granicą. W 1981 roku rozpoczęła praktykę zazen. W 1986 roku po raz pierwszy przyjechała do Japonii, gdzie poślubiła kapłana zen Nyogena Nowaka. Mieszkając w Japonii zainteresowała się buddyjską sztuką; szczególne wrażenie wywarły na niej twarze buddyjskich posągów w świątyniach Kyoto i Nary. W tym samym czasie zetknęła się z kaligrafią bonjii. W 1992 - 93 otrzymała stypendium Międzynarodowego Stowarzyszenia Kultury Buddyjskiej w Kyoto (International Association of Buddhist Culture in Kyoto) na studiowanie buddyjskich posągów Kyoto i Nara. Od 1989 roku mieszka w Sendai. Praktykuje zen pod kierunkiem Harady Tangena Roshiego. Członek ZPAP.
Ważniejsze wystawy: